۴ فناوری جذاب فیلم‌های علمی-تخیلی که در واقع چندان هم جذاب نیستند

ما همچنان برای رفتن به محل کارهای عادی خود از اتومبیل‌های عادی استفاده می‌کنیم. پس این همه گجت عجیب‌وغریبی که در فیلم‌ها می‌بینیم کجا هستند؟ در خیلی از موارد، این فناوری‌های عجیب‌وغریب اختراع شده‌اند، اما از آنجایی که فایده‌ی چندانی ندارند، کمتر کسی از آن‌ها استفاده می‌کند. در ادامه به ۴ فناوری فیلم‌های علمی-تخیلی می‌پردازیم که در واقع چندان هم جذاب و جالب توجه نیستند.

۴. کنترل کامپیوترها با حرکات دست اصلا جالب نیست

در فیلم «گزارش اقلیت» (Minority Report) که در آینده روایت می‌شود، تام کروز برای کار با کامپیوتر همواره از حرکات دست‌هایش استفاده می‌کند. این حرکات آن‌قدر جذاب بودند که حالا بعد از سال‌ها پس از اکران این فیلم، چنین حرکاتی در خاطر بسیاری از بینندگان آن فیلم باقی مانده است. فرض کنید که بتوانید فایل‌ها و ویدیوها را از هوا بردارید و با حرکات دستان نگاهی به محتویات آن بیندازید. بعدها فیلم‌های دیگری همچون «مرد آهنی ۲» (Iron Man 2)، Prometheus و Star Trek: Discovery چنین فناوری‌هایی را به تصویر کشیدند.

چرا حالا از آن استفاده نمی‌کنیم:

اگر بخواهیم در این زمینه مثال بزنیم، باید به فناوری کینکت اشاره کنیم. این فناوری هم در نگاه اول بسیار جذاب بود، اما استفاده از آن به‌سرعت خسته‌کننده می‌شد. نکته‌ی اصلی این است که کمتر کاربری می‌تواند همواره دست‌هایش را بالا نگه دارد، زیرا چنین کاری کاربر را خسته می‌کند و منجر به دست‌درد می‌شود. نمایشگرها امکانات زیادی را در اختیار کاربران قرار می‌دهند و با استفاده از قابلیت لمسی آن‌ها یا ماوس‌ها، می‌توانید از آن‌ها بهره ببرید؛ کارهایی که در مقایسه با بالا نگه‌داشتن دست‌ها بسیار راحت‌تر هستند.

۳. هولوگرام‌ها بهتر از تصاویر دوبعدی نیستند

در فیلم‌های علمی-تخیلی، هرکسی که به دنبال مشاهده‌ی اطلاعات مهمی است، طبق یک قانون نانوشته باید هولوگرام آن را مشاهده کند. در چنین فیلم‌هایی تقریبا برای مشاهده‌ی هر چیزی از هولوگرام‌ها استفاده می‌شود.

چرا حالا از آن استفاده نمی‌کنیم:

اگر چنین فیلم‌هایی را با دقت دیده باشید، احتمالا دیده‌اید که چنین هولوگرام‌هایی نه‌تنها کیفیت خوبی ندارند، بلکه استفاده از آن‌ها فایده‌ی چندانی هم ندارد. در دنیای واقعی اوضاع به همین قرار است. اگر یادتان باشد، چند سال پیش در کنسرت «اسنوپ داگ» (Snoop Dogg)، از هولوگرام «توپاک» (Tupac) استفاده شد. چنین کاری در آن زمان سر و صدای زیادی ایجاد کرد، اما مدتی بعد شرکت مسئول این کار، اعلام ورشکستگی کرد. در حقیقت معلوم شد که چنین تصاویر مات سه‌بعدی نسبتا بی‌کیفیت مشتری چندانی ندارد.

هولوگرام‌های ایجاد شده در فیلم‌ها هم وضعیت بهتری ندارند و در این زمینه می‌توانیم به فیلم‌های Ghost In The Shell و Prometheus اشاره کنیم که هولوگرام‌های به نمایش درآمده در آن‌ها نسبتا بی‌کیفیت هستند و از این مهم‌تر استفاده یا عدم استفاده از آن اهمیت چندانی ندارد. اگر می‌خواهید اطلاعاتی را به‌صورت هولوگرام به یک منطقه‌ی دور ارسال کنید، چرا باید به استفاده از چنین فناوری‌ای روی بیاورید؟ مطمئنا چنین کاری پهنای باند زیادی را مصرف می‌کند و با توجه به گرانی هزینه‌های اینترنت، احتمالا چنین کاری از لحاظ اقتصادی به‌صرفه نخواهد بود.

۲. کمتر کسی به تماس‌های ویدیویی علاقه دارد (البته به غیر از شخصیت‌های فیلم‌های علمی-تخیلی)

به غیر فناوری‌هایی مانند اتومبیل‌های پرنده، هیچ فناوری دیگری مانند تماس تصویری در فیلم‌های علمی-تخیلی به نمایش درنیامده است. در این فیلم‌ها هرکسی می‌خواهد با یک شخصیت دیگر در سیاره یا شهری دیگر تماس بگیرد، به احتمال زیاد از تماس تصویری استفاده می‌کند.

چرا حالا از آن استفاده نمی‌کنیم:

در حقیقت استفاده می‌کنیم. بالاخره این فناوری موجود در فیلم‌های علمی-تخیلی به حقیقت بدل شده اما چندان هم فناوری جذابی محسوب نمی‌شود. تقریبا در تمام شرایط می‌توان از تماس صوتی استفاده کرد، اما برای تماس تصویری کاربر باید ظاهر خود را مرتب کند و استفاده از آن به‌راحتی استفاده از تماس صوتی نیست. به همین خاطر حالا که این فناوری همه‌گیر شده، به همان مقدار از جذابیت آن کاسته شده و افراد در اکثر موارد تماس صوتی را به تماس تصویری ترجیح می‌دهند.

۱. روبات‌های پیشرفته‌ی فیلم‌ها دید چندان خوبی ندارند

یکی از جذاب‌ترین نماهای فیلم‌های علمی-تخیلی در زمانی است که دوربین به درون سر روبات می‌رود تا بینندگان بتوانند دنیا را از دیدگاه یک ربات تماشا کنند. مثلا در فیلم ترمیناتور، آرنولد شوارزنگر اطرافش را به‌صورت یک دنیای قرمز رنگ همراه با انواع و اقسام فرمول‌ها و عددها می‌دید. در فیلم‌های دیگر مربوط به ربات‌ها هم معمولا چنین نماهایی به نمایش درمی‌آیند.

۵ باری که کامپیوترها سرکش شدند

کامپیوترها دنیای اطراف ما را تا حد زیادی تغییر داده‌اند. به احتمال زیاد همین الان گروهی از مهندسان زبردست به دنبال راهی می‌گردند که شغل شما را به ربات‌ها واگذار کنند. البته هنوز برای ترسیدن زود است، زیرا تا زمانی که ربات‌ها شغل‌ها و دنیای اطراف ما را تصاحب کنند، سال‌های زیادی فاصله داریم. از طرفی دیگر، در طی این سال‌ها شاهد نمونه‌های زیادی از سرکشی ربات‌ها و کامپیوترها بوده‌ایم. به همین خاطر، چندان هم نباید در مورد این موضوع خیال راحتی داشته باشیم. در ادامه به چند نمونه از سرکشی کامپیوترها می‌پردازیم.

۵. مرگ توسط ربات

اولین مرگ توسط ربات که در تاریخ ثبت شده، به سال ۱۹۷۹ برمی‌گردد. در این سال، رابرت ویلیامز، یکی از کارگران خط تولید شرکت فورد، به دلیل ضربه‌ی وارده از جانب یک بازوی مکانیکی، کشته شد. این بازوی مکانیکی بعد از قتل این کارگر به کار خود ادامه داد و حدود نیم ساعت بعد، تعدادی از کارگران متوجه جنازه‌ی او شدند. مرگ ویلیامز، اولین مرگ توسط ربات بود، اما آخرین نبود. نسل اول ربات‌های صنعتی، از سنسورهای مربوط به حضور افراد بی‌بهره بودند. برای پیش‌گیری از تکرار این حوادث، ربات‌های صنعتی امروزی از چنین سنسورهایی بهره می‌برند. با این وجود، همچنان حوادث مربوط به این ربات‌ها اتفاق می‌افتد.

در سال ۲۰۱۵، واندا هالبروک، تکنسین باتجربه‌ی ربات‌ها، در هنگام تعمیر یک ربات صنعتی کشته شد. او در محوطه‌ای مشغول کار بود که تمام ربات‌ها خاموش شده بودند، اما با وجود این خاموش بودن و بهره‌گیری از انواع و اقسام سنسورها، یکی از ربات‌ها بار بزرگی را بر سر این تکنسین انداخت و سر او را متلاشی کرد.

۴. هوش مصنوعی فیس‌بوک زبان جدیدی را اختراع کرد

شرکت فیس‌بوک یکی از بازیگران بزرگ عرصه‌ی هوش مصنوعی محسوب می‌شود. در سال ۲۰۱۷، دو تا از چت‌بات‌های این شبکه‌ی اجتماعی، زبان جدیدی را اختراع کردند و با استفاده از آن با یکدیگر به مکالمه پرداختند. بسیاری از متخصصان این اتفاق را به‌عنوان نشانه‌ای از آینده‌ی تاریک پیشرفت هوش مصنوعی در نظر گرفتند، اما برخی دیگر گفتند که برنامه‌نویسان باید محدودیت‌هایی را برای هوش مصنوعی ایجاد کنند تا چنین اتفاقاتی تکرار نشود. علاوه بر این، در حال حاضر در صورت بروز چنین اتفاقاتی، به‌راحتی می‌توان برنامه‌ی موردنظر را قطع کرد و از دست آن خلاص شد.

۵ حقیقت ترسناک مربوط به هوش مصنوعی

ما هم‌اکنون در چهارمین انقلاب صنعتی به سر می‌بریم؛ انقلابی که ویژگی بارز آن پیشرفت‌های مشهود در زمینه‌ی ربات‌ها، اتومبیل‌های خودران و افزایش تعداد گجت‌های هوشمند خانگی است. هوش مصنوعی، فصل مشترک تمام این پیشرفت‌ها محسوب می‌شود. در طی سال‌های اخیر، پیشرفت‌های مربوط به هوش مصنوعی روند فزاینده‌ای داشته است. اما آیا ما از تمام معایب این تکنولوژی خبر داریم؟ در ادامه به تعدادی از حقیقت‌های ترسناک پیرامون هوش مصنوعی می‌پردازیم.

۴. اتومبیل‌های خودران می‌توانند به ماشین‌های قاتل تبدیل شوند

بیایید فرض کنیم که در حین رانندگی، گروهی از کودکان در جلوی ماشین شما ظاهر می‌شوند. فرض کنید که ترمز ناگهان از کار می‌افتد. آیا با ماشین به دل کودکان می‌روید و آن‌ها را می‌کشید، یا اینکه ماشین را به دیواری می‌کوبانید و خود را به کشتن می‌دهید؟ بسیاری از افراد معمولا گزینه‌ی دوم را انتخاب می‌کنند. حالا فرض کنید اتومبیل خودران شما با چنین موقعیتی روبرو می‌شود. آیا این اتومبیل راننده را به کشتن می‌دهد یا کودکان را؟

اتومبیل‌های خودران مطابق الگوریتم‌های از پیش تعریف‌شده عمل می‌کنند. شرکت‌هایی مانند فورد و مرسدس بنز معمولا جواب واضحی به چنین سؤالی نمی‌دهند. یکی از مدیران بنز در همین رابطه گفته که اولویت اول اتومبیل‌های خودران، حفظ جان سرنشینان آن است. او البته در ادامه این نکته را بیان کرده که اتومبیل‌های آن‌ها طوری برنامه‌ریزی شده‌اند که با چنین موقعیت‌هایی روبرو نشوند. اما همه‌ی ما می‌دانیم که چنین موقعیت‌هایی دیر یا زود اتفاق می‌افتند.

گوگل در این مورد صادقانه جواب داده و گفته که اتومبیل‌های آن‌ها به‌هیچ‌عنوان به عابرین پیاده برخورد نمی‌کنند. پس در چنین سناریویی، اتومبیل خودران گوگل خود را به دیوار می‌کوباند و سرنشین‌ها را به کشتن می‌دهد. گوگل همچنین گفته که اتومبیل‌های آن‌ها در مواقع اضطراری، برای کاهش میزان خسارت، به سمت وسیله‌ی نقلیه‌ی کوچک‌تر می‌روند. گوگل در همین زمینه پتنتی را ثبت کرده که بر اساس آن، ماشین‌ها گوگل در حین رانندگی همواره از وسایل نقلیه‌ی بزرگ‌تر دوری می‌کنند و در عوض در نزدیکی اتومبیل‌های کوچک‌تر حرکت می‌کنند.

۳. ربات‌های قاتل خودمختار هم‌اکنون در حال استفاده هستند

وقتی که در مورد ربات‌های قاتل خودمختار حرف می‌زنیم، منظور ما ربات‌هایی هستند که بدون دخالت انسان می‌توانند افراد را بکشند. به همین خاطر پهپادها جزو ربات‌های قاتل محسوب نمی‌شوند، زیرا اپراتورها آن‌ها را کنترل می‌کنند. یکی از این ربات‌های قاتل، SGR-A1 است؛ یک اسلحه‌ی پیشرفته که توسط سامسونگ و دانشگاه کره ساخته شده است. این اسلحه با بهره‌گیری از یک دوربین پیشرفته، به‌طور خودکار می‌تواند روی اهداف مشخصی قفل کند و آن‌ها را به قتل برساند.

هم‌اکنون کشورهای اسراییل و کره جنوبی از این اسلحه استفاده می‌کنند. در کره جنوبی، تعداد زیادی از این سلاح در مرز کره شمالی قرار داده شده‌اند. مقامات کره جنوبی می‌گویند که در حال حاضر این اسلحه را در حالت نیمه خودکار قرار داده‌اند. در چنین حالتی این اسلحه فقط بعد از تایید اپراتور شلیک را آغاز می‌کند.

2. ربات‌های شغل‌های ما را تصاحب خواهند کرد

بدون شک، ربات‌ها در آینده بسیاری از شغل‌ها را تصاحب خواهند کرد. بحث فقط بر سر زمان این تصاحب و مقیاس آن است. طبق نظر یکی از شرکت‌های معتبر در زمینه‌ی آینده‌پژوهی، ربات‌ها تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲۱ درصد از شغل‌های ژاپن، ۳۰ درصد از شغل‌های بریتانیا، ۳۵ درصد از شغل‌های آلمان و ۳۸ درصد از شغل‌های آمریکا را خواهند گرفت. تا ۱۰۰ سال آینده، ربات‌ها بیش از نیمی از شغل‌ها را از آن خود خواهند کرد.

از جمله بخش‌هایی که تا حد زیادی تحت تأثیر این موضوع قرار خواهد گرفت، بخش حمل‌ونقل و انبارداری است که بر اساس تخمین‌ها ۵۶ درصد از شغل‌های مربوط به این بخش به ربات‌ها واگذار می‌شود. در ادامه باید به شغل‌های مربوط به تولید و خرده‌فروشی اشاره کنیم که بر اساس تخمین‌ها ربات‌ها به ترتیب حدود ۴۶ و ۴۴ درصد از شغل‌های مربوط به آن‌ها را خواهند گرفت.

در مورد زمان این تصاحب‌ها، گفته می‌شود که تا سال ۲۰۲۷ کامیون‌های خودران به‌طور گسترده روانه‌ی جاده‌ها می‌شوند. تا سال ۲۰۴۹ ربات‌ها قادر به نوشتن کتاب خواهند بود و تا سال ۲۰۵۳ هم می‌توانند عمل‌های جراحی را انجام دهند. در کل می‌توان گفت که شغل‌های کمی از هجوم ربات‌ها در امان می‌مانند.

۱. هوش مصنوعی منجر به نابودی انسان‌ها می‌شود

پیشرفت روزافزون هوش مصنوعی، نگرانی‌های زیادی را به همراه داشته است. این نگرانی‌ها تنها از جانب افراد معمولی نیست، بلکه نابغه‌هایی مانند استیون هاوکینگ، ایلان ماسک و بیل گیتس هم در مورد این موضوع نگرانی شدید خود را ابراز کرده‌اند. بیل گیتس عقیده دارد که هوش مصنوعی آن‌قدر پیشرفت می‌کند که درنهایت از کنترل ما خارج می‌شود. استیون هاوکینگ هم نظر مشابهی دارد. او می‌گوید که شورش هوش مصنوعی یک‌شبه رخ نمی‌دهد، بلکه ماشین‌ها با پیشرفت زیاد در زمینه‌ی کاری خود، انسان‌ها را نابود می‌کنند.

ایلان ماسک هم سرعت زیاد پیشرفت هوش مصنوعی را با «احضار شیطان» مقایسه کرده است. به عقیده‌ی او، هوش مصنوعی بزرگ‌ترین تهدید بشریت محسوب می‌شود. برای جلوگیری از شورش ماشین‌ها، او به دولت‌ها پیشنهاد تصویب قوانین محدودکننده داده است تا با این کار، جلوی پیشرفت سریع هوش مصنوعی گرفته شود.

منبع: listverse

۶ حقیقت جالب در مورد سیستم‌های تشخیص چهره

تکنولوژی تشخیص چهره از جمله جنجالی‌ترین تکنولوژی‌های جدید است. سابقه‌ی این تکنولوژی به دهه‌ی ۶۰ میلادی برمی‌گردد، اما حالا دیگر استفاده از این تکنولوژی محدود به سازمان‌های امنیتی و قانونی نیست و هم‌اکنون انواع و اقسام گجت‌ها از چنین سیستم‌هایی بهره می‌برند. چنین سیستم‌هایی توانایی این را دارند که ما را از رمزعبورها، اثر انگشت و حتی کلیدها بی‌نیاز کنند. هرچند از طرفی دیگر می‌توانند تهدیدی بزرگ برای حریم خصوصی باشند. این تکنولوژی مزایا و معایب زیادی دارد و به همین خاطر بحث‌ها و جدل‌های زیادی را ایجاد کرده است. در ادامه به چند حقیقت جالب در مورد این تکنولوژی می‌پردازیم.

۶. تبعیض نژادی

در آمریکا تبعیض نژادی به‌صورت سیستماتیک وجود دارد و به‌عنوان مثال آمار دستگیری افراد سیاه‌پوست دو برابر دیگر نژادها است. متاسفانه بر اساس برخی از شواهد حتی تکنولوژی‌های تشخیص چهره هم در این زمینه عملکرد خوبی ندارند. در سال ۲۰۱۲، تحقیقی بر اساس عکس‌های متهمان یکی از بخش‌های فلوریدای آمریکا صورت گرفت. طبق این تحقیق، تکنولوژی تشخیص چهره در مورد شناسایی افراد سیاه‌پوست حدود ۵ تا ۱۰ درصد عملکرد ضعیف‌تری در مقایسه با شناسایی افراد سفید پوست از خود نشان داد. یکی از شرکت‌های مربوط به این تکنولوژی گفته که چنین سیستم‌هایی در زمینه‌ی شناسایی افراد سیاه‌پوست عملکرد خوبی ندارند و گاهی اوقات افراد اشتباهی را به‌عنوان متهم شناسایی می‌کنند.

۵. ضعف‌های این تکنولوژی

اپل در زمان رونمایی از آیفون ۱۰ اعلام کرد که سیستم تشخیص چهره‌ی این گوشی را به هیچ عنوان نمی‌توان فریب داد. تقریبا ۱۰ روز بعد از عرضه‌ی این گوشی، یک شرکت امنیتی ویتنامی به کمک یک ماسک چاپ شده از طریق پرینتر سه‌بعدی توانست این سیستم را فریب دهد.

مجله‌ی Wired با به خدمت گرفتن یک گریمور حرفه‌ای فیلم‌های هالیووی تلاش کرد که این آزمایش را انجام دهد که البته با شکست مواجه شد. هرچند باید گفت که در این زمینه روش‌های کم‌خرج‌تر نتایج بهتری داشته‌اند. به عنوان مثال، تعدادی از محققان شرکت‌های امنیتی با بهره‌گیری از مواردی مانند روسری، کلاه، عینک آفتابی و حتی رنگی کردن صورت موفق شدند که این سیستم امنیتی را دور بزنند.

۴. استفاده در زمینه‌ی پزشکی

محققانی از دانشگاه «ماکواری» (Macquarie) استرالیا با استفاده از این تکنولوژی توانسته‌اند برخی از معیارهای مربوط به سلامتی افراد را شناسایی کنند. به گفته‌ی رییس این محققان: «ما تنها با بررسی چهره‌ی افراد موفق به استخراج اطلاعات گوناگونی در مورد سلامت آن‌ها شدیم. این آزمایش شاهدی بر این ادعا است که چهره‌ی افراد حاوی نشانه‌هایی از سلامتی آن‌ها است.» این محققان با اعمال تغییراتی بر سیستم‌های تشخیص چهره، موفق شدند ارتباط بین شکل چهره‌ی افراد و مواردی مانند چربی بدن، شاخص توده بدنی و فشار خون را کشف کنند.

۳. استفاده‌ی گسترده‌ی دولت چین از این تکنولوژی

دولت چین علاقه‌ی زیادی به تکنولوژی تشخیص چهره دارد. در حال حاضر حدود ۱۴۰ میلیون دوربین مدار بسته در چین فعالیت می‌کند و در طی ۳ سال آینده دولت چین می‌خواهد ۴۰۰ میلیون دوربین جدید هم نصب کند؛ دوربین‌هایی که عمدتا مجهز به تکنولوژی تشخیص چهره خواهند بود. در کشور چین، شهروندان می‌توانند تنها از طریق چهره‌ی خود پول قهوه را بپردازند، از مکان‌های توریستی بازدید کنند یا حتی از عابربانک پول دریافت کنند. چین در این زمینه برنامه‌های بلندپروازانه‌ای را در سر دارد؛ برنامه‌هایی که در کل منجر به از بین رفتن حریم خصوصی شهروندان این کشور می‌شود.

۲. چهره‌های فیس‌بوک

درآمد اصلی فیس‌بوک از طریق فروش تبلیغات هدفمند به دست می‌آید. از چند سال پیش این شرکت از استفاده از اطلاعات شخصی کاربران فراتر رفته و حالا می‌تواند افراد موجود در عکس‌های مات را از طریق مواردی مانند حالت بدن، لباس و مدل مو شناسایی کند. فیس‌بوک می‌گوید که میزان دقت این سیستم در حدود ۸۳ درصد است. چند ماه پیش، فیس‌بوک سیستم جدیدی را معرفی کرد که می‌تواند میزان دقت تبلیغات هدفمند را افزایش دهد. این سیستم، حالت چهره‌ی کاربران را به معیارهای تبلیغات هدفمند اضافه می‌کند و حالا شرکت‌ها می‌توانند تبلیغات خود را برای گروه مشخص‌تری نمایش دهند.

۱. آسان‌تر شدن فرایند تشخیص هویت افراد

در مارس ۲۰۱۶، یک شرکت روسی اپلیکیشنی را معرفی کرد که به کاربرانش اجازه می‌دهد هویت افراد غریبه را با دقت ۷۰ درصد شناسایی کنند. اپلیکیشن FindFace این کار را با بررسی عکس چهره‌ی فرد و مقایسه با بیش از ۲۰۰ میلیون عکس پروفایل کاربران محبوب‌ترین شبکه‌ی اجتماعی روسیه،VK، انجام می‌دهد. در سپتامبر ۲۰۱۷، شهرداری مسکو اعلام کرد که حدود ۵۰۰۰ دوربین مداربسته‌ی این شهر را مجهز به این اپلیکیشن کرده تا افراد تحت تعقیب به‌صورت خودکار شناسایی شوند. بنا به گفته‌ی مقامات مسکو، از زمان راه اندازی این تکنولوژی،۶ نفر دستگیر شده‌اند.

منبع: listverse

کاربرد سئو چیست؟

سئو اقتباس از عبارت Search Engine Optimization است که کلمات معادلی چون SEO یا بهینه سازی موتور جستجو دارد که همگی آنها به یک معنی می باشند و می توان آن را بصورت پایین تعریف نمود: کاربرد سئو چیست  (بهینه‌سازی موتور جستجو) به معنای فریب و یا دستکاری موتور‌های جستجو با روش‌های غیر اخلاقی نیست. آن‌ها برای کمک کردن به بهبود دیدن و پیوستگی وب سایت‌ها در نتایج جستجوی طبیعی با هدف رسیدن به رتبه‌بندی بالا، ایجاد شده‌اند.

سئو را می‌توان مجموعه‌ای از روش‌ها برای تغییر راهبردی وب سایت‌ها دانست. این پروسه به بیان مهمترین عوامل پیوسته صفحه و افزایش اهمیت آن در صفحه نتایج جستجو، می‌پردازد.

سئو پروسه ساده‌ای نیست که به راحتی پیاده‌سازی شود زیرا نیازمند ادب زیاد، علم پیش زمینه‌ای و صبر است. موتور‌های جستجو با تغییر مداوم الگوریتم‌های رتبه‌بندی خود غیر قابل پیش‌بینی هستند؛ پس وظیفه مهندسین سئو بروز نگه داشتن اطلاعات خویش در این زمینه است.