قرص سیلیسیم یا قرص سیلیکون یک برش نازک از یک نیمه‌رسانا مانند بلورهای سیلیسیم است که در ساخت تراشه‌های الکترونیکی و دیگر ریزابزارها کاربرد دارد. این قرص‌های سیلیسیمی در ریزابزارهای الکترونیکی به صورت یک لایه کار می‌کنند به گونه‌ای که این ریزابزارها درون و روی قرص‌ها کار می‌شوند یا بسیاری فرایندهای زیرساختی مانند آلایش، کاشت یون، لیتوگرافی نوری و… بر روی آنها انجام می‌شود.

"چی هووان لی"(Chi Hwan Lee)، استادیار دانشگاه پوردیو گفت: برای مقابله با این مشکل، ما یک روش را ایجاد کردیم که انتقال فیزیکی نانوذرات سیلیکونی را از قرص اصلی سیلیکون به یک "پچ زیستی"(bio-patch) انجام می‌داد.  پچ این نانوسوزن نه تنها انعطاف پذیر، بلکه شفاف است و به همین دلیل پژوهشگران را قادر می‌سازد تا به طور همزمان تعامل بین سلول‌ها و نانوسوزن را مشاهده کنند.

اکنون دانشمندان "دانشگاه پوردیو"(Purdue University)  و "دانشگاه هانیانگ"(Hanyang University) کره جنوبی موفق به توسعه یک پلتفرم انعطاف پذیر و شفاف برای پچ‌های نانوسوزنی سیلیکونی شده‌اند و افراد را قادر می‌سازد تا دارو دقیقا به سلول‌های زنده ارسال شود.

منبع

یک دستگاه هیبریدی ذخیره انرژی خورشیدی که توسط محققان دانشگاه استنفورد توسعه یافته است، قادر است به طور همزمان ساختمان را خنک کند. 

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، یک سیستم خنک کننده توسط یک تیم از دانشگاه استنفورد به رهبری پروفسور "شانهوی فن" ساخته شده است که گرمای ساختمان را از طریق یک فرآیند به نام "خنک کننده تابشی"، بدون نیاز به هر منبع برق خارجی، دفع می‌کند.

در حال حاضر محققان این فناوری را با یک پنل خورشیدی جفت کرده‌اند و یک سیستم طراحی کرده‌اند که هم می‌تواند از نور خورشید، برق تولید کند و هم می‌تواند به طور همزمان، یک ساختمان را خنک کند.

سیستم‌های تهویه مطبوع، انرژی زیادی مصرف می‌کنند و با افزایش روند گرمایش جهانی، به یک معضل بزرگ تبدیل شده است.

هنگامیکه اولین بار این سیستم خنک کننده تابشی در سال 2013 معرفی شد، قرار بود که پنل‌های خورشیدی از روی پشت بام بتوانند برای کار سیستم‌های جریان مستقیم، برق تولید کنند. اما در حال حاضر تیم سازنده دستگاه را دو منظوره کرده است. به این معنی که این سیستم همراه با تولید برق، ساختمان را نیز خنک می‌کند.

منبع

دانشمندان این موسسه و آکادمی علوم چین بر مبنای تحقیقات انجام شده و موفقیت اخیر در بالا بردن دمای «خورشید مصنوعی» تاکید کرده اند که این پیشرفت توفیقی برای جهان در عرصه تولید انرژی پاک محسوب می شود.

آلمان تا پیش از این پیشگام تلاش برای رسیدن هم‌جوشی هسته‌ای بوده است فیزیکدانان این کشور با استفاده از 2 مگاوات تشعشع مایکرویو توانسته بودند گاز هیدروژن را تا 80 میلیون درجه سانتیگراد گرم کنند، اما این دما را فقط برای کسری از ثانیه حفظ کرده بودند.

اما با توجه به پیشرفت های چین در ساخت این خورشید مصنوعی، متخصصان چینی موفق به تولید گاز هیدروژنی شدند که 3 برابر از هستۀ خورشید داغتر است.

دانشمندان چینی پیشتر در سال جاری میلادی نیز آزمایش هایی روی این تجهیزات مصنوعی انجام دادند و توانستند تا دمای 50 میلیون درجۀ سانتیگراد خورشید مصنوعی را برای 102 ثانیه حفظ کنند.

منبع

پژوهشگران دانشگاه "ام.آی.تی"(MIT) و "آزمایشگاه ملی بروکهیون"(BNL) آمریکا نشان داده‌اند که می‌توان ویژگی‌های مغناطیسی یک ماده باریک را با به کار بردن ولتاژ کمی کنترل کرد. تغییرات صورت گرفته در جهت‌گیری مغناطیسی، با این روش در حالت جدید خود باقی می‌مانند و برخلاف ریزتراشه‌های استاندارد کنونی، به انرژی مداوم نیازی ندارند.

این پژوهش نشان می‌دهد که می‌توان به جای یون‌های اکسیژن، از یون‌های هیدروژن استفاده کرد. از آنجا که می‌توان یون‌های هیدروژن را به سادگی فشرده کرد، سرعت این سیستم بالاتر است و مزایای قابل توجهی دارد.

از آنجا که یون‌های هیدروژن، بسیار کوچکتر هستند، می‌توانند به ساختار ابزار اسپینترونیک یا اسپین‌الکترونیک وارد و از آن خارج شوند و بدون آسیب زدن به ماده، جهت‌گیری مغناطیسی آن را تغییر دهند. در واقع، اکنون این گروه پژوهشی نشان داده است که این فرآیند هیچ آسیبی به ماده نمی‌رساند و برخلاف یون‌های اکسیژن، هیدروژن می‌تواند به سادگی از میان لایه‌های فلزی عبور کند و امکان کنترل ویژگی‌های لایه‌های ابزار را فراهم سازد

منبع

تصویر هابل از یک کهکشان کوتوله

مجموعه: اخبار علمی و آموزشی

تاریخ انتشار : سه شنبه, 22 آبان 1397 09:58

آژانس فضایی اروپا اخیرا تصویری از یک کهکشان کوتوله منتشر کرده است.

به گزارش ایسنا؛تازگی تصویری از یک کهکشان کوتوله که ۱۰۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، توسط دوربین "میدان باز ۳" تلسکوپ فضایی هابل ثبت شده است.کهکشان کوتوله به کهکشانی اطلاق می‌شود که فقط دارای چند میلیارد ستاره میباشد (در مقایسه با کهکشان راه شیری که ۲۰۰–۴۰۰ میلیارد ستاره دارد).

کهکشان راه شیری چهارده کهکشان کوتوله شناخته شده دارد که به شکل اقماری دور این کهکشان می‌گردند و مطالعات جدیدتر نشان می‌دهد که امگا قنطورس (بزرگترین خوشه ستاره‌ای شناخته شده) در واقع هسته یک کهکشان کوتوله است که در مرکزش یک سیاه‌چاله قرار دارد. کهکشان کوتوله به کهکشانی گویند که کم نور و کم جرم است و تعداد ستارگان آن به مراتب کمتر از سایر کهکشان هاست و رصد آنها مشکل است. یک کهکشان به طور کلی سیستم اتصال گرانشی ستاره ای است و همچنین متشکل از گاز و غبار میان ستاره‌ای و ماده تاریک است.

منبع